Park de Watertoren

Overvecht is als nieuwe wijk gebouwd tussen 1961 en 1970. In de wijk kwamen niet alleen heel veel woningen, maar ook alles wat nodig was om een prettige leefomgeving te maken. Groen maakte dan ook een belangrijk onderdeel uit van de wijk. Het was de bedoeling dat iedereen binnen 150 meter vanuit zijn of haar woning in een park of plantsoen kon komen. Park de Watertoren is daarom ook groter dan veel mensen denken. Het park ligt aan beide kanten van de Moezeldreef en ook de groene singel die door Overvecht-Zuid slingert hoort bij het park. 

Bij de watertoren maakt de singel een rechte hoek. Daar wordt de singel een grote vijver. Dit is met opzet zo gemaakt, zodat de watertoren goed in het zicht staat. In het water staat op dit punt het beeld Pegasus van Fons Bemelmans (1975).

Park de Watertoren is ontworpen en aangelegd door de gemeentelijke afdeling Plantsoenen onder leiding van J.P. van Alff en gemeentelijk tuinarchitect D.H. Werner. De grond is niet opgespoten met zand, zoals wel gebeurde voor de plekken waar de woningen kwamen. Toch is het oorspronkelijke landschap met sloten en dijken niet meer aanwezig. Alleen aan de Moezeldreef zijn nog enkele oude slootjes en een paar knotwilgen over.

Het park was bestemd voor jong en oud. Ten zuiden van de Moezeldreef kwamen sportvelden, een bloementuin en een grote waterspeelplaats. Ten noorden lagen speel- en ligweides, een kinderboerderij en een bouwspeeltuin. Er was goed over nagedacht waar de speelplekken waren. Zo kwamen de speelplekken voor kleine kinderen aan de rand van het park, vlakbij de woningen. De ouders en kinderen konden er zo naar toe lopen.

De speelvoorzieningen voor de Overvecht-Zuid, zoals de dierenweide en de (bouw)speeltuin kwamen meer midden van het park. Zeker in de eerste jaren was Overvecht een kinderrijke wijk en de speelplaatsen werden intensief gebruikt. Het park bestond verder vooral uit gras met losse bomen, zodat het uitzicht openbleef.